Ik wil graag iedereen condoleren die een dierbare, een vriend, een buur of collega heeft verloren. Het doet verschrikkelijk veel pijn en het verdriet is onbeschrijfelijk groot dat hier mensen voor niets zijn gestorven. Wie heeft het recht om over zoveel levens te beslissen? Welke sanctie en welke straf kan dit ooit rechtvaardigen? Moeten wij ook worden als beesten zodat we wraak kunnen nemen? Maar alles wat we doen brengen deze mensen niet terug. Dus blijven we achter met ons onmenselijk verdriet, alle leed en verwoeste dromen en toekomstplannen. We leven mee, bidden en steken een kaarsje op. Veel sterkte en kracht toegewenst.....

Niet te bevatten! Heel veel sterkte toegewenst aan alle nabestaanden!

Ik wens iedereen heel veel sterkte in deze verschrikkelijke moeilijke tijd.

Ongeloof, intens verdriet, woede, medeleven, waarom, onrust, onbegrijpelijk! Dat zijn de woorden die mij me opkomen na deze vreselijke tragedie! Hoe is het mogelijk dat dit gebeurt! Niet te bevatten en bovendien volkomen zinloos! In wat voor een wereld leven we in godsnaam! Wat is er gebeurt met het spreekwoord "leven en laten leven"! Waarom is dat voor sommige culturen, mensen en landen zo moeilijk! Waarom wordt een ieder niet in zijn waarde gelaten! Waarom bestaan er oorlogen! Waarom maken bepaalde bevolkingsgroepen het elkaar zo vreselijk moeilijk! Wat is de reden? Wat is het gewin? Ik kan er met mijn hoofd niet bij! Misschien maar goed ook! Waarschijnlijk het teken dat ik nog over een stuk gezond verstand beschik! Iets om trots op te zijn! Neemt niet weg dat deze tragedie diepe wonden heeft geslagen! Ik zou willen dat ik er iets aan kon veranderen, maar helaas beschik ik niet over die kwaliteiten!
Mijn hart huilt voor alle nabestaanden! Ik weet dat dit het leed niet verzacht, maar ik leef intens mee met een ieder die een dierbare heeft verloren ten gevolge van deze compleet zinloze actie! Hopelijk kan iedereen zijn geliefde op een waardige manier begeleiden naar de laatste rustplaats!

Een lieve groet en de nodige knuffels Tamara Knul uit Kampen (Overijssel)

Wat ?s het toch erg hoe kan je h?er mee leven hoe geef je een plaats je stapt een vl?egtu?g ?n voor je welverd?ende vakant?e of voor je werk en komt n?et op je bestemmjng aan omdat er ergens op de wereld oorlog wordt gevoerd waar j?j je fam?ll?e ?edereen d?e jouw en je gez?n heeft u?tgezwaa?d n?ks met de hele oorlog te maken heeft. Verschr?kkel?jk ?k wens alle nabestaanden en de d?erbaren heel veel sterkte met het verl?es van al hun d?erbaren. Na donderdag 17 jul? 2014 ?s n?ets meer als het was. Geen vaders d?e weer gaan beg?nnen met werken na hun vakant?e geen k?nderen d?e beg?nnen met een n?euwe schooljaar. Heel veel sterkte voor het dragen van d?t groot verl?es

Voor dit verdriet zijn geen woorden voor.
Ik wens alle nabestaanden alle kracht toe voor het verwerken van dit onmetelijke verdriet.
Mijn gedachten zijn bij jullie allen

mijngedachten zijn bij de nabestaande van de vliegramp. mijn welgemeende condoleren voor alle families, bekende ik zal bidden voor de slachtoffers en familie. Heel veel sterkte u allemaal. Nogmaals gecondoleerd . met het enorme verlies. geen woorden voor.

woorden schieten tekort...heel veel kracht en sterkte voor alle nabestaanden deze moeilijke en zware tijd!

Familie en vrienden slachtoffers: heel veel sterkte met dit grote verlies. God zal U helpen en troosten.

Wat zo mooi had moeten zijn werd een verschrikking ,ik wens alle nabestaanden heel veel sterkte