Wat kun je hier van zeggen!!!
Waar gaat het naar toe in Nederland dat zelfs een jongetje zoals Jesse niet veilig is op zijn eigen school.
Ik leef mee met zijn ouders en vriendjes.
Martin - Amsterdam
2 december 2006
condoleance 10057 |
Jonge kinderen. Je stuurt ze iedere dag naar school met het idee, nee, de zekerheid dat ze daar veilig zijn. En nu dit. Er zijn geen woorden voor.
Lidia - Zaandijk
2 december 2006
condoleance 10056 |
De wereld is echt gek geworden lijkt wel ! Wat afschuwelijk is dit ! Ik ben vijf maanden geleden mijn man verloren (lag op dat moment op mijn kraambed van ons 2e kindje). Maar nu ik dit hoor... mijn pijn verdwijnt en als ik dit hoor kan ik alleen maar denken: wat erg voor de ouders ! Jullie zijn verschuurd en die pijn...ik leef echt met jullie mee, voel de pijn ! Een gat is geslagen...
Woorden zijn hier niet voor...
Astrid
Astrid - omgeving Den Bosch
2 december 2006
condoleance 10055 |
waarom.waarvoor.dit kinderleven.
alie mak - spykenisse
2 december 2006
condoleance 10054 |
lieve familie van jesse ik woon heel ver weg van daar maar ik heb gehoord wat er gebeurd is en ik vind het echt niet kunnen ik ben net zelf van de bassis school af en daar zat ook een jongetje op school en die is van en balkon af gegooid met zijn moeder dus ik weet hoe het voelt. ik kan alleen zegge dat ik mee leef met jullie
groetjes kevin
Kevin - Hellevoetsluis
2 december 2006
condoleance 10053 |
Ik was geschokt toen ik dit bericht hoorde.
dat zo iets gebeurt in nederland, en dan nog wel met iemand van 8 jaar
ik wens de familie en vrienden van Jesse en alle nabestaanden heel veel sterkte toe in deze moielijke tijd. ik (en heel nederland) leeft met jullie mee
Pim - Valkenswaard
2 december 2006
condoleance 10052 |
Ongeloof echt ongeloof, waarom moet zo\'n onschuldig kind op deze brute manier aan zijn eind komen?
Echt het is vreselijk!
Alle familie en vrienden heel erg veel sterkte, ik denk aan jullie...
Erik - Papendrecht
2 december 2006
condoleance 10051 |
Het voornaamste wat ik mij afvraag is hoe ver je in het leven moet zijn, hoe ongelofelijk diep je moet zijn gezonken en hoeveel terreur je moet hebben meegemaakt om überhaupt zoiets te kunnen bedenken, laat staan het daadwerkelijk te doen. Om welke reden of welk motief zou de drijfkracht zijn geweest om tot zoiets dergelijks in staat te zijn?
Het zijn vragen die ik mijzelf continue stel en telkens als ik ze stel en erover nadenk, kan ik de antwoorden niet begrijpen. Ongeloof komt hierdoor en hiervoor in de plaats.
Ik hoop dat de nabestaanden en met name de ouders van Jesse hierna toch nog een lichtpuntje in het leven zullen zien en dat het lichtpuntje de drijfkracht zal zijn om door te gaan.
Veel geluk en alle succes toegewenst!
Marvin
Marvin - Hoogmade
2 december 2006
condoleance 10050 |
zo jong en niet eens van je jeugd mogen genieten! zonde! ik wens de ouders en familie heel veel sterkte toe met dit verdriet!
fleur - mijdrecht
2 december 2006
condoleance 10049 |
Hartverscheurend en onvoorstelbaar. Heel veel sterkte in deze nachtmerrie voor alle betrokkenen, in het bijzonder voor Jesse zijn naaste familie.